برای هر شهر صفحهٔ خدمات جدا بسازیم؟ راهنمای سئودو برای کسب‌وکارهای محلی
یک دفتر فنی در اصفهان ممکن است در شاهین‌شهر و نجف‌آباد هم پروژه بگیرد. این گستردگی به‌خودی‌خود دلیل ساخت سه صفحه برای «طراحی سازه» نیست. صفحهٔ جدا زمانی ارزش دارد که مشتری همان شهر برای تصمیم‌گیری به اطلاعاتی نیاز داشته باشد که در صفحهٔ عمومی پیدا نمی‌کند. در این راهنمای سئودو، تصمیم را با یک دفتر فرضی از روی نمونه‌کار، محدودهٔ خدمت و دادهٔ جست‌وجو بررسی می‌کنیم.
فرض کنید دفتر در اصفهان مستقر است. در خود شهر چند پروژه دارد، برای بعضی پروژه‌های شاهین‌شهر بازدید حضوری انجام می‌دهد و در نجف‌آباد فقط سفارش‌هایی را می‌پذیرد که بررسی اولیهٔ نقشه‌هایشان از راه دور ممکن باشد. صاحب دفتر می‌خواهد بداند برای هر سه شهر صفحه بسازد یا یک صفحهٔ طراحی سازه با توضیح روشن دربارهٔ پوشش مناطق داشته باشد. پاسخ از مقایسهٔ این سه موقعیت درمی‌آید.
قبل از ساخت صفحه، فرق خدمت در هر شهر را روی کاغذ بنویسید
برای هر شهر چهار سؤال را جواب بدهید. واقعاً چه خدمتی ارائه می‌کنید؟ کدام بخش حضوری است؟ چه پروژهٔ مرتبطی را اجازه دارید معرفی کنید؟ مشتری برای شروع باید چه اطلاعاتی بدهد؟ اگر این جواب‌ها برای چند شهر یکسان‌اند، می‌توانید آن‌ها را یک‌بار در صفحهٔ اصلی خدمت توضیح دهید و محدودهٔ پوشش را همان‌جا بنویسید.
در مثال دفتر فنی، صفحهٔ «طراحی سازه در اصفهان» می‌تواند مراحل گرفتن وقت حضوری، مدارک لازم برای بررسی اولیه و نمونهٔ یک پروژهٔ مشابه در همان شهر را توضیح دهد. برای شاهین‌شهر شاید هنوز اطلاعات کافی برای یک صفحه وجود نداشته باشد. یک بخش کوتاه در صفحهٔ اصلی که شرایط هماهنگی بازدید را توضیح می‌دهد، فعلاً سؤال مشتری را جواب می‌دهد. دربارهٔ نجف‌آباد هم توضیح «بررسی اولیهٔ نقشه‌ها از راه دور و اعلام امکان بازدید پس از بررسی» از عنوان مبهم «شعبه نجف‌آباد» دقیق‌تر است.
اول مشخص کنید کاربر با نام شهر دنبال چه چیزی می‌گردد
عبارت «دفتر طراحی سازه اصفهان» احتمالاً از کسی می‌آید که می‌خواهد یک دفتر پیدا کند. «طراحی سازه برای پروژه در اصفهان» ممکن است از کارفرمایی باشد که محل پروژه برایش مهم است و با جلسهٔ آنلاین هم مشکلی ندارد. در مقابل، کسی که دربارهٔ مدارک لازم برای طراحی سازه در اصفهان سؤال دارد، شاید هنوز در حال جمع‌آوری اطلاعات است. این عبارت‌ها را در یک گروه نگذارید و برای هرکدام هم صفحهٔ جدا نسازید. ابتدا ببینید آیا همه به یک تصمیم می‌رسند یا بعضی از آن‌ها به راهنما، نمونه‌کار یا صفحهٔ تماس نیاز دارند.
چند جست‌وجوی مرتبط را دستی بررسی کنید و نوع نتیجه‌ها را یادداشت کنید. اگر نتیجه‌ها بیشتر صفحهٔ دفترها و خدماتند، صفحهٔ پیشنهادی باید امکان مقایسه و تماس را فراهم کند. اگر راهنما و مقاله هم دیده می‌شود، سؤال آموزشی را در بخشی از صفحه جواب دهید یا به راهنمای موجود ارجاع بدهید. ترکیب نتیجه‌ها می‌تواند با عبارت و موقعیت جست‌وجو عوض شود. یادداشت کنید چه عبارتی را چه زمانی بررسی کرده‌اید تا تصمیم به مشاهده‌ای مشخص متکی باشد.
برای هر شهر، دنبال شواهدی باشید که تصمیم مشتری را عوض می‌کند
داشتن نمونه‌کار همان شهر مفید است، به شرطی که جزئیاتش برای مخاطب قابل‌فهم باشد. مثلاً برای یک پروژهٔ فرضی بازطراحی سازه، بگویید کارفرما چه مدارکی تحویل داد، مسئلهٔ اولیه چه بود و دفتر چه خروجی‌ای ارائه کرد. تصویر نقشه یا ملک را با اجازه منتشر کنید و نشانی دقیق، نام کارفرما و اطلاعات خصوصی را فقط وقتی بیاورید که برای انتشارشان مجوز دارید. اگر نمونهٔ قابل انتشار ندارید، فرایند کار و شرایط دریافت سفارش را به‌صورت شفاف توضیح دهید.
تفاوت محلی گاهی در فرایند است. شاید در یک شهر بازدید حضوری را در روزهای مشخصی انجام دهید و در شهر دیگر ابتدا مستندات را آنلاین بررسی کنید. این تفاوت را کنار دکمهٔ تماس بنویسید، جایی که کاربر می‌خواهد برای قدم بعدی تصمیم بگیرد. اگر هزینهٔ بازدید به محل پروژه بستگی دارد، توضیح دهید چه زمانی آن را اعلام می‌کنید. محدودهٔ کار را همان‌قدر دقیق بنویسید که تیم فروش بتواند به وعدهٔ صفحه عمل کند.
برای تبدیل این شواهد به محتوا، از همان همکاری که تماس‌های اولیه را جواب می‌دهد بخواهید دو یا سه سؤال واقعی را بنویسد. فرض کنید مشتریان شاهین‌شهر مرتب می‌پرسند آیا قبل از بازدید باید فایل نقشه را بفرستند. پاسخ روشن به این سؤال در بخش پوشش مناطق از یک پاراگراف کلی دربارهٔ کیفیت کار دفتر ارزش بیشتری دارد. اگر پرسش به هر شهری مربوط است، پاسخ را یک‌بار در صفحهٔ اصلی خدمت بگذارید. اگر شرایط بازدید در شاهین‌شهر فرق دارد، پاسخ را کنار توضیح همان شهر بیاورید.
نمونه‌کار را هم با همان منطق انتخاب کنید. اگر نمونهٔ اصفهان دربارهٔ بازطراحی یک ساختمان موجود است، در معرفی‌اش روشن کنید که مراحل کار با طراحی از ابتدا چه تفاوتی داشت. مشتری‌ای که پروژهٔ نوساز دارد، از این توضیح می‌فهمد کدام بخش نمونه به کارش مربوط می‌شود. اگر پروژه در شهری دیگر انجام شده اما مسئله شبیه است، شهر واقعی پروژه را ذکر کنید و توضیح دهید شباهت در نوع کار است. خواننده باید بتواند محل اجرای پروژه را از محدودهٔ خدمت‌رسانی تشخیص دهد.
صفحهٔ مشترک یا صفحهٔ مستقل؟ این چهار حالت را مقایسه کنید
- خدمت یکسان است و مشتریان چند شهر مسیر مشترکی دارند. یک صفحهٔ خدمت بسازید و در بخشی جدا مشخص کنید چه شهرهایی را با چه شرایطی پوشش می‌دهید.
- در یک شهر خدمت حضوری و نمونه‌کار قابل معرفی دارید. اگر مشتریان همان شهر سؤال‌های مشخصی دارند، یک صفحهٔ مستقل با جزئیات همان خدمت را بررسی کنید.
- در یک شهر فقط خدمات آنلاین ارائه می‌کنید. این شیوه را در صفحهٔ اصلی توضیح دهید. اگر کاربر برای دریافت خدمت آنلاین به اطلاعات مستقلی نیاز دارد، دربارهٔ ساخت صفحه‌ای برای خودِ خدمت آنلاین تصمیم بگیرید.
- برای شهر دیگری تقاضا دیده‌اید و هنوز امکان پذیرش پروژه ندارید. نام شهر را در فهرست پوشش وارد نکنید. دادهٔ تقاضا می‌تواند به تصمیم آیندهٔ دفتر دربارهٔ توسعهٔ خدمت کمک کند.
گوگل صفحه‌هایی را که برای جست‌وجوهای مشابه شهرهای مختلف ساخته می‌شوند و کاربر را به یک مقصد مشترک می‌فرستند، از نمونه‌های صفحات واسطهٔ نامفید می‌داند. پیش از ساخت هر صفحه، آن را از دید مشتری همان شهر بخوانید. اگر با حذف نام شهر چیزی از صفحه کم نمی‌شود، احتمالاً بخش کوتاهی در صفحهٔ اصلی کار را بهتر انجام می‌دهد. داشتن یک فرم تماس مشترک طبیعی است، به شرطی که خود صفحه پیش از رسیدن به فرم اطلاعات موردنیاز کاربر را ارائه کند.
با صفحه‌های شهری قدیمی چه کنیم؟
ابتدا فهرست صفحه‌ها را کنار صفحهٔ اصلی خدمت بگذارید. برای هر نشانی بنویسید چه اطلاعاتی مخصوص همان شهر است، از کجا به آن لینک داده‌اید، برای چه جست‌وجوهایی دیده می‌شود و آیا درخواست مرتبطی از آن رسیده است. صفحه‌ای که متن ضعیفی دارد ممکن است یک نمونه‌کار یا توضیح کاربردی داشته باشد که باید حفظ شود. از سوی دیگر، ممکن است صفحه کلیک بگیرد اما به دلیل توضیح ناقص، تماس‌های نامرتبط ایجاد کند. قبل از تغییر، مشخص کنید قرار است کدام مشکل را حل کنید.
اگر دو صفحه واقعاً یک نیاز را پوشش می‌دهند، اطلاعات مفید هر دو را در مقصد مناسب جمع کنید. مثلاً اگر دفتر یک صفحهٔ عمومی و یک صفحهٔ کم‌محتوا برای شاهین‌شهر دارد، شرایط بازدید شاهین‌شهر را به بخش پوشش مناطق در صفحهٔ عمومی منتقل کنید. اگر نشانی قبلی را برای همیشه کنار می‌گذارید و مقصد مرتبط دارید، تغییر مسیر دائمی را بررسی کنید و لینک‌های داخلی را به مقصد تازه ببرید. بعد با باز کردن آدرس قدیمی و کلیک روی لینک‌های منو، مطمئن شوید مسیر به صفحهٔ درست می‌رسد.
وقتی صفحهٔ هر شهر ارزش مستقلی دارد، تفاوت را از همان بخش اول نشان دهید. عنوان، شرح خدمت، مدارک و شیوهٔ هماهنگی را با واقعیت آن شهر تطبیق دهید. کپی کردن متن و تغییر نام شهر باعث می‌شود خواننده برای یافتن پاسخ همچنان تماس بگیرد. بعد از اصلاح، تاریخ تغییر و نشانی مقصد را ثبت کنید تا چند هفته بعد بتوانید نتیجه را به همان اصلاح ربط بدهید و بدانید از کجا باید پیگیری کنید.
دادهٔ جست‌وجو و تماس‌ها را کنار هم بخوانید
اگر صفحهٔ اصلی خدمت فعال است، گزارش عملکرد سرچ کنسول را با نام شهر و عبارت خدمت بررسی کنید. ببینید کدام نشانی برای عبارت‌هایی مثل «طراحی سازه اصفهان» نمایش می‌گیرد و آیا بازدیدکنندگان به همان صفحه‌ای می‌رسند که شرایط درخواست را توضیح می‌دهد. دادهٔ چند جست‌وجو را در چند هفته کنار هم ببینید. ممکن است مشتری‌ها با صورت‌های مختلف نام شهر یا نام خدمت جست‌وجو کنند.
از مسئول تماس بخواهید شهر پروژه، نوع درخواست و نتیجهٔ پیگیری را ثبت کند. فرض کنید دفتر در یک ماه ۱۲ درخواست مرتبط از اصفهان، ۳ درخواست از شاهین‌شهر و ۲ تماس برای خدمتی که ارائه نمی‌کند دریافت کرده است. این اعداد فرضی‌اند و آستانهٔ ساخت صفحه نیستند. در همین مثال، ابتدا می‌توان صفحهٔ اصفهان را کامل کرد و دامنهٔ خدمات را شفاف‌تر نوشت تا تماس‌های نامرتبط کمتر شود. برای شاهین‌شهر، همان بخش محدودهٔ پوشش را امتحان کنید و ببینید سؤال تکراری مشتریان چیست.
موفقیت صفحه را با درخواست‌های مرتبط بسنجید. نمایش در گوگل و کلیک نشان می‌دهد کاربران صفحه را پیدا کرده‌اند. ثبت تماس یا ارسال فرم نشان می‌دهد اقدامی انجام داده‌اند. مشخص کردن اینکه دفتر واقعاً می‌تواند پروژه را بپذیرد، به بررسی درخواست نیاز دارد. این سه داده را کنار هم بگذارید تا بفهمید اصلاح بعدی مربوط به دیده‌شدن صفحه است یا روشن‌تر کردن شرایط خدمت.
گزارش را در سطح همان صفحه و گروه جست‌وجو بخوانید. ممکن است بعد از ساخت صفحهٔ اصفهان، کلیک صفحهٔ عمومی کمتر شود چون بخشی از جست‌وجوهای اصفهان به نشانی تازه منتقل شده است. افت یک نشانی را کنار مجموع کلیک دو نشانی و تعداد درخواست‌های مرتبط ببینید. اگر مجموع کلیک ثابت مانده ولی درخواست‌های قابل پیگیری بیشتر شده‌اند، مسیر جدید ممکن است برای مخاطب روشن‌تر شده باشد. اگر تماس‌ها بیشتر شده ولی سهم پروژه‌های خارج از پوشش هم بالا رفته، شرایط خدمت را در عنوان و متن اول صفحه دوباره بررسی کنید.
برای سنجش درخواست‌ها لازم نیست گزارش را پیچیده کنید. در فرم، یک فیلد برای شهر پروژه و یک فیلد برای نوع خدمت کافی است تا تیم بتواند تماس را دسته‌بندی کند. اگر تماس تلفنی از فرم رایج‌تر است، مسئول پیگیری می‌تواند شهر و نوع درخواست را در همان پروندهٔ کاری ثبت کند. بازه‌های مقایسه را هم‌طول بگیرید و تعطیلی دفتر، تغییر ساعت پاسخ‌گویی یا شروع تبلیغ را یادداشت کنید. این تغییرها می‌توانند روی تعداد تماس‌ها اثر بگذارند و تفسیر نتیجه را عوض کنند.
اگر صفحهٔ مستقل لازم است، ساختار آن را با مسیر مشتری هماهنگ کنید
عنوان صفحه را با نام خدمت و شهر بنویسید. در ابتدای متن روشن کنید دفتر کجاست و چه خدمتی در شهر موردنظر ارائه می‌دهد. بعد یک نمونهٔ مرتبط یا شرح دقیق روند کار بیاورید. پیش از فرم بگویید کاربر باید چه مدارکی آماده کند و چگونه می‌تواند دربارهٔ امکان بازدید یا زمان جلسه سؤال کند. در فرم اولیه، شهر پروژه و نوع خدمت معمولاً برای ارجاع درخواست کافی است. مدارک را در مرحله‌ای بگیرید که تیم واقعاً برای بررسی به آن‌ها نیاز دارد.
از صفحهٔ اصلی خدمت به صفحهٔ شهر لینک بدهید و از نمونه‌کار مرتبط نیز به آن ارجاع دهید. پس از انتشار صفحه، مسیر را از یک گوشی امتحان کنید. کسی که از گوگل وارد می‌شود باید بتواند محدودهٔ پوشش، نمونه‌کار و راه تماس را پیدا کند. اگر از دادهٔ ساختاریافتهٔ کسب‌وکار محلی استفاده می‌کنید، اطلاعات آن را با اطلاعات واقعی دفتر هماهنگ کنید. خدمت‌رسانی به یک شهر را در متن توضیح دهید و برای آن نشانی شعبه نسازید.
یک نمونهٔ اجرایی برای صفحهٔ طراحی سازه در اصفهان
در مثال فرضی، کاربر بالای صفحه می‌خواند که دفتر در اصفهان مستقر است و درخواست طراحی سازه برای پروژه‌های نوساز یا بازطراحی را پس از بررسی اولیه می‌پذیرد. بعد یک نمونهٔ کوتاه از بازطراحی می‌بیند که روشن می‌کند چه اطلاعاتی از کارفرما گرفته شد و خروجی چه بود. پایین نمونه توضیحی می‌آید که فرایند را به ترتیب درخواست اولیه، بررسی مدارک و هماهنگی جلسه شرح می‌دهد. کاربر از همین صفحه می‌فهمد برای شروع چه چیزی آماده کند.
دکمهٔ «درخواست بررسی اولیه» را جایی بگذارید که بعد از خواندن شرح خدمت پیدا شود. اگر کاربر باید قبل از جلسه نوع سازه و شهر پروژه را اعلام کند، همین دو مورد را در فرم بپرسید. در پیام بعد از ثبت فرم بگویید دفتر از چه راهی پاسخ می‌دهد و در صورت نیاز چطور مدارک بیشتر را می‌گیرد. اگر دفتر برای پروژه‌های خارج از شهر رویهٔ جدا دارد، در بخش پوشش مناطق به آن اشاره کنید تا درخواست‌های شاهین‌شهر و نجف‌آباد از همان ابتدا درست ارجاع شوند.
پیش از انتشار، صفحه را به فردی بدهید که دفتر را نمی‌شناسد. از او بخواهید بدون راهنمایی بگوید دفتر کجاست، آیا پروژهٔ شهرش پذیرفته می‌شود و قدم بعدی چیست. اگر برای جواب دادن مجبور شد چند بار بین صفحهٔ خدمات، تماس و نمونه‌کار جابه‌جا شود، همان بخش را بازنویسی کنید. بعد یک فرم آزمایشی بفرستید و بررسی کنید که اطلاعات شهر و نوع درخواست در مقصد درست ثبت شده باشد.
برای اجرای این برنامه، یک نفر را مسئول به‌روز نگه داشتن اطلاعات هر شهر کنید. اگر دفتر روزهای بازدید را تغییر می‌دهد یا مدتی پروژهٔ جدید نمی‌پذیرد، متن صفحه و پاسخ تیم تماس باید حتی در هفته‌های شلوغ کاری هم‌زمان به‌روز شوند. کنار تاریخ بررسی صفحه، نام بخش تغییرکرده و دلیل آن را یادداشت کنید. بعد از گذشت یک بازهٔ کاری، دو یا سه تماس را با متن صفحه مقایسه کنید. اگر کاربران همچنان دربارهٔ موضوعی می‌پرسند که پاسخ آن در صفحه هست، محل یا عبارت آن پاسخ را بررسی کنید. مثلاً ممکن است شرایط بازدید زیر توضیحات طولانی نمونه‌کار پنهان شده باشد. اگر پرسش تازه‌ای تکرار می‌شود، پاسخ آن را در همان بخش مرتبط اضافه کنید تا صفحه با نیاز واقعی مراجعان هماهنگ بماند.
پیشنهاد سئودو این است که از یک خدمت و یک شهر شروع کنید، نتیجه را بسنجید و بعد سراغ شهر بعدی بروید. اگر چند صفحهٔ مشابه از قبل دارید و برای انتخاب صفحهٔ اصلی، بررسی گزارش‌ها و تعیین اولویت اصلاحات به همراهی نیاز دارید، می‌توانید از مسیر سفارش سئو سایت با سئودو دربارهٔ وضعیت سایت گفت‌وگو کنید.
جمع‌بندی
صفحهٔ شهری زمانی به کار می‌آید که مشتری همان شهر بتواند با اطلاعات آن تصمیم بگیرد. اگر تفاوت اصلی فقط در محدودهٔ پوشش است، آن را در صفحهٔ خدمت توضیح دهید. اگر در شیوهٔ اجرا، نمونه‌کار یا نحوهٔ ثبت درخواست تفاوت مشخصی دارید، یک صفحه برای همان شهر بسازید و نتیجه را با جست‌وجو و درخواست‌های مرتبط بسنجید.
سؤالات متداول
برای شهری که دفتر حضوری نداریم، می‌توانیم صفحهٔ خدمت بسازیم؟ اگر واقعاً آنجا خدمت می‌دهید و می‌توانید شرایط مشخص همان شهر را توضیح دهید، بله. نشانی دفتر اصلی و شیوهٔ خدمت‌رسانی را جداگانه و شفاف بنویسید.
اگر چند صفحهٔ شهری شبیه هم از قبل داریم، چه کنیم؟ ابتدا نشانی‌ها، ورودی جست‌وجو و درخواست‌های هر صفحه را بررسی کنید. صفحه‌هایی را که اطلاعات کاربردی و مستقل دارند کامل کنید. اگر دو صفحه به یک نیاز پاسخ می‌دهند، پیش از ادغام، محتوای مفید و لینک‌های داخلی هرکدام را بررسی و مقصد مرتبط را مشخص کنید.
آیا شهرهای نزدیک را می‌توانیم در یک صفحه بیاوریم؟ بله، وقتی خدمت و روند دریافت سفارش مشترک است. فهرست شهرها را کنار توضیح نوع پوشش بنویسید تا کاربر بداند در کدام شهر بازدید حضوری یا بررسی آنلاین انجام می‌شود. اگر یکی از شهرها شرایط ویژه‌ای پیدا کرد، با همان داده‌ها دوباره دربارهٔ صفحهٔ مستقل تصمیم بگیرید.
منابع راهنمای Google Search Central دربارهٔ صفحات واسطه در سیاست‌های ضداسپم و راهنمای دادهٔ ساختاریافتهٔ کسب‌وکار محلی.
دیدگاهتان را بنویسید